Przed widzem rozwija się mrożący krew w żyłach obraz, scena spustoszenia oddana z uderzającą prostotą. Rycina przedstawia grupę postaci, pochylonych i pozornie obciążonych niewidzialnym ciężarem, siedzących w rzędzie. Ich twarze wyryte są mieszaniną strachu i rezygnacji, oczy spuszczone w dół; wydają się uwięzione w chwili strasznej oczekiwania. Szorstkie linie i ostry kontrast światła i cienia potęgują poczucie niepokoju, namacalne napięcie, które wydaje się emanować z samego papieru, na którym jest wydrukowany. Rycina przekazuje poczucie izolacji i bezradności. Artysta wykorzystuje medium do stworzenia poczucia klaustrofobii, pomimo sugestii otwartej przestrzeni za postaciami. Emocjonalny wpływ jest głęboki, pozostawiając widza zmagającego się z nieznaną narracją, która doprowadziła te osoby do tego punktu.