Seyircinin önünde tüyler ürpertici bir tablo açılıyor, çarpıcı bir sadelikle işlenmiş bir yıkım sahnesi. Gravür, bir sıra halinde oturan, bükülmüş ve görünmez bir yük tarafından ezilmiş gibi görünen bir grup figürü gösteriyor. Yüzleri korku ve teslimiyetin bir karışımıyla kazınmış, gözleri aşağıya bakıyor; korkunç bir beklenti anında yakalanmış gibiler. Kaba çizgiler ve ışık ve gölgenin keskin kontrastı, rahatsızlık hissini, üzerine basıldığı kağıttan yayılan somut bir gerginliği artırır. Gravür, bir izolasyon ve çaresizlik hissi iletir. Sanatçı, figürlerin arkasındaki açık bir alan önerisine rağmen, klostrofobi hissi yaratmak için ortamı kullanır. Duygusal etki derindir, izleyicinin bu bireyleri bu noktaya getiren bilinmeyen anlatıyla boğuşmasına neden olur.