Bu büyüleyici eskiz, zarif bir elbise giymiş ve narin kıvrımlar ile yumuşak vurgulara sahip, bir sandalyede zarifçe oturan bir kadını yakalar. Sakin ifadesi ve bakışlarını aşağıya yöneltmesi derin bir içsel dinginlik hissi uyandırırken, hafif gülümsemesi sessiz bir özgüven veya özel bir keyfi ima eder. Sanatçı, sıcacık kahverengi sepya tonlarında akıcı çizgiler ve hafif gölgelendirmeler kullanmış; şapkasında ve kollarında ışığın yakalandığına dair ince beyaz dokunuşlar, figüre parlak ve rafine bir hava katıyor.

Kompozisyonun akıcılığı büyüleyici; şemsiyenin çapraz yerleşimi izleyicinin gözünü eser boyunca yönlendiriyor. Eskiz ile tamamlanmış detaylar arasındaki uyum, izleyicinin dikkatini kadının yüzüne ve ellerine çekiyor; sanki zamanın bir anı yakalanmış gibi. Bu eser, 20. yüzyıl başı portrelerinin kutladığı zerafet ve duruşu mükemmel şekilde yansıtıyor; Belle Époque'un stilistik zarafetini ve sanatçının çizgi, ton ve ışığı birleştirip duygu ve zarifliği uyandırma ustalığını taşıyor.