Ten subtelny rysunek przedstawia kobietę siedzącą bokiem na eleganckim krześle, zwróconą plecami do widza, spoglądającą w stronę kominka. Artysta wykorzystuje łagodne, a jednocześnie wyraziste rysunki kolorowymi kredkami, głównie czarnym, brązowym i z domieszką czerwieni, by oddać miękkość sukni kobiety oraz złożone kontury krzesła. Postawa postaci, uchwycona delikatnymi, ale pewnymi kreskami, emanuje spokojem i refleksyjnością, jakby była pogrążona w zadumie przy ciepłym ogniu. Tło jest stonowane, co pozwala skupić się na eleganckiej sylwetce i subtelnej grze światła i cienia wokół niej.

Kompozycja bazuje na prostocie i intymności; minimalistyczne otoczenie podkreśla wdzięk i spokój siedzącej postaci. Paleta ziemistych barw nadaje dziełu ciepły, nostalgiczny nastrój, przywołujący ciszę i delikatność chwili. Praca ukazuje zarówno fizyczną obecność, jak i emocjonalną głębię prywatnego momentu. Mistrzowskie operowanie linią i kolorem zaprasza widza do wyobrażenia sobie trzasku drewna w kominku oraz spokojnej atmosfery pomieszczenia, otulając w cichej, intymnej aurze. Ten utwór doskonale ukazuje zdolność artysty do łączenia portretu z impresjonistycznymi akcentami, oferując czuły obraz codziennej elegancji i wyrafinowanego odpoczynku.