Ten delikatny portret w profilu przedstawia kobietę w prostym, lecz eleganckim kapeluszu typu cloche, z lekko uniesioną głową i łagodnym, zamyślonym wyrazem twarzy. Wykonany głównie czarną i czerwoną kredką szkic cechuje się zarówno spontanicznymi, jak i starannie rozmieszczonymi liniami, które sugerują fakturę jej krótkich, kręconych włosów oraz tkaniny kapelusza za pomocą minimalnych, lecz sugestywnych pociągnięć. Artysta podkreśla światło i cień poprzez kreskowanie za głową, nadając postaci głębię i obecność, delikatnie oddzielając ją od pustego tła. Subtelny rumieniec na ustach i czerwonawe detale we włosach dodają ciepła monochromatycznej pracy, przywołując intymną, spokojną chwilę zatrzymaną w czasie.

Kompozycja jest zrównoważona i wyrafinowana; tors i twarz wykonane są z większą dbałością o szczegóły, podczas gdy dłonie i ubranie zarysowane są jedynie zarysowo, sugerując formę bez nadmiernego obciążenia. Oszczędność linii połączona z przemyślanym wykorzystaniem przestrzeni negatywnej płynnie prowadzi wzrok widza wokół portretu, eksponując miękkość profilu i delikatną grację dłoni. Historycznie styl odzwierciedla upodobanie do uchwycenia ulotnych chwil kobiecej elegancji pod koniec XIX i na początku XX wieku — cechę charakterystyczną artysty łączącego impresjonistyczną wrażliwość z klasycznym rysunkiem. Emocjonalnie praca emanuje łagodną nostalgią, szeptaną historią lub marzeniem zasugerowanym przez delikatny uśmiech i spojrzenie kobiety z boku, zapraszając do wyobrażenia sobie jej cichych myśli.