Ten delikatny rysunek ukazuje cztery eleganckie portrety tej samej kobiety, każdy z innego kąta. Artysta zastosował wyrafinowaną technikę z miękkimi, płynnymi liniami, subtelnym cieniowaniem i stonowaną paletą barw ocretu oraz szarości. Kompozycja jest intymna i spontaniczna, a każdy wizerunek wyraża inny nastrój — od spokojnej kontemplacji po łagodne urzekanie. Mistrzowskie użycie światła i cienia podkreśla kontury twarzy oraz delikatną strukturę włosów z lekkością i wdziękiem. Rysunek ma liryczną jakość, jakby zatrzymał na papierze szeptane tajemnice i ulotne chwile. Powstał w 1890 roku i należy do stylu Belle Époque, znanego z elegancji oraz eksperymentalnego podejścia artystycznego, ukazując wrażliwość i techniczną biegłość artysty.