Kiedy patrzę na tę scenę, natychmiast przenoszę się w świat migotliwego światła i koloru. Technika artysty, przypominająca pointylizm, zapiera dech w piersiach. Drobne plamki czystego koloru, starannie rozmieszczone, łączą się, tworząc majestatyczną strukturę wznoszącą się z wody. Kompozycja jest zrównoważona; solidne budynki zakotwiczają scenę, a płynąca rzeka i niebo tworzą poczucie ruchu i przestrzeni. Paleta jest delikatna, ale żywa; miękkie błękity i zielenie mieszają się z cieplejszymi pomarańczami i różami, sugerując ciepło słońca na kamieniu. Czuję się, jakby samo powietrze było ożywione tymi kolorami, wibrującymi przed moimi oczami.