Ta spokojna scena ukazuje cichą marinę pełną jachtów, namalowaną charakterystycznymi impresjonistycznymi pociągnięciami pędzla Monet'a, które lekką ręką tańczą po płótnie. Woda odbija łodzie i niebo z delikatnym, płynnym efektem, gdzie odbicia zacierają granice między rzeczywistością a wrażeniem. Kompozycja łagodnie prowadzi wzrok od grupy zacumowanych łodzi po prawej stronie ku mglistemu horyzontowi, gdzie za wysokimi masztami wyłania się zarys miasta. Monet używa chłodnej, stonowanej palety kolorów — dominują niebieskie, zielone oraz akcenty ziemistych czerwieni — co wywołuje spokojny nastrój, jakby miękkie poranne światło delikatnie zwilżało krajobraz.

Scena emanuje spokojnym rytmem życia nad wodą, zapraszając do wyobrażenia sobie delikatnego szumu fal i odległych treli ptaków. Pociągnięcia pędzla Monet'a są luźne, lecz celowe, nakładają kolory z spontanicznością, która oddaje ruch mimo uspokojonego tematu. Dzieło to ukazuje jego pionierską rolę jako twórcy impresjonizmu, chwytając ulotne efekty światła i atmosfery, a nie statyczny realizm. Namalowana w 1875 roku, odzwierciedla fascynację Monet'a Argenteuil — miejscem, gdzie znajdował inspirację w codziennych momentach i cichym spektaklu natury.