ภาพนี้ถ่ายทอดบรรยากาศท่าเรือที่เงียบสงบซึ่งเต็มไปด้วยเรือยอชท์ ภาพนี้ใช้เทคนิคการวาดแบบอิมเพรสชันนิสม์ของโมเนต์ที่มีลักษณะเป็นเส้นพู่กันเบา ๆ และเคลื่อนไหวไปบนผืนผ้าใบ น้ำสะท้อนเรือและท้องฟ้าข้างบนอย่างนุ่มนวลและไหลลื่น เงาสะท้อนทำให้เส้นแบ่งระหว่างความจริงกับภาพที่เห็นพร่าเลือน การจัดวางองค์ประกอบนำสายตาจากกลุ่มเรือที่จอดอยู่ด้านขวาไปยังขอบฟ้าที่มีหมอกบาง ๆ ซึ่งมีโครงร่างเมืองและเสากระโดงเรือสูงๆ ปรากฏอยู่ โมเนต์ใช้สีโทนเย็นและนุ่มนวลที่เน้นสีฟ้า เขียว และแทรกสีแดงที่ให้ความรู้สึกสงบราวกับแสงอ่อนของรุ่งเช้าชโลมผืนวิว

ภาพนี้ให้ความรู้สึกถึงจังหวะชีวิตที่เงียบสงบริมแม่น้ำ ทำให้ผู้ชมรู้สึกราวกับได้ยินเสียงคลื่นที่ซัดเบา ๆ และเสียงนกร้องไกล ๆ เส้นพู่กันของโมเนต์ดูหลวม ๆ แต่มีจุดหมาย เกลี่ยสีด้วยความง่ายดายที่แสดงถึงการเคลื่อนไหวแม้ในขณะที่ภาพโดยรวมดูสงบ ผลงานนี้สะท้อนบทบาทสำคัญของโมเนต์ในฐานะผู้บุกเบิกลัทธิอิมเพรสชันนิสม์ จับภาพแสงและบรรยากาศที่เปลี่ยนแปลงไม่หยุดนิ่งแทนความสมจริงแบบนิ่ง ๆ งานชิ้นนี้วาดขึ้นในปี 1875 และแสดงให้เห็นความชื่นชอบของโมเนต์ที่มีต่ออาร์ฌองเตอย สถานที่ที่เป็นแรงบันดาลใจให้เขาจากช่วงเวลาธรรมดาและธรรมชาติที่เงียบสงบ