Przed nami rozpościera się wibrująca martwa natura, symfonia kolorów i form. Centralnym punktem jest bujny bukiet tulipanów, których płatki to istna feeria różu i czerwieni, kontrastująca z głęboką zielenią liści i krągłym wazonem. Artysta mistrzowsko posługuje się światłem i cieniem, aby rzeźbić kwiaty, nadając im namacalną obecność. Tulipany opadają z wdziękiem, jakby tańczyły. Delikatny, wzorzysty obrus tworzy kojące tło dla odważnej ekspozycji kwiatowej, a jego chłodne tony są uspokajającym kontrapunktem. Kompozycja, z centralnie umieszczonym stołem i książką, zaprasza widza do zatrzymania się i docenienia piękna codziennych przedmiotów, uchwyconych w danym momencie, a faktura samego obrazu dodaje wymiaru sensorycznego, prawie jakbyśmy mogli poczuć jedwab tkaniny. To martwa natura, ale sprawia wrażenie żywej, emanującej ciepłem i poczuciem intymności.