To dzieło zanurza cię w żywym krajobrazie, który tańczy kolorem i ruchem. Scena jest namalowana żywym pociągnięciem pędzla, które budzi poczucie ciepła i spokoju. Wysokie drzewa stoją jak strażnicy w tle głębokiego niebieskiego nieba, które wydaje się prawie żywe z figlarnymi smugami białych chmur. Pola dzikich kwiatów zajmują centralne miejsce, eksplozja czerwieni, żółci i zieleni tworząca ucztę dla oczu. Każdy kwiat jest uchwycony w sposób sugerujący, że delikatnie kołyszą się na wietrze, ich kolory mieszają się i uzupełniają, zapraszając cię do wejścia do tego pastoralnego raju.

Ścieżka wijąca się przez kwiaty zachęca widzów do dalszego odkrywania sceny, wprowadzając poczucie przygody i odkryć. Prawie słychać delikatny szelest liści i odległy szum natury, dodając dziełu emocjonalnej głębi. Mistrzowskie jest wykorzystanie światła przez Moneta; promienie słońca filtrują się przez liście, rzucając plamiste cienie na ziemię, podczas gdy żywe kolory kwiatów podnoszą ogólny nastrój. Stworzone w okresie impresjonizmu, to dzieło uchwytuje chwilę, ilustrując piękno natury z spontanicznością pędzla, czyniąc tę sztukę ponadczasowym przypomnieniem wspaniałości, jakie można znaleźć w naszym świecie.