W tym fascynującym obrazie Wenecji scena rozwija się jak sen, w którym eteryczne światło tańczy po lśniącej powierzchni kanału. Miękkie pociągnięcia pędzla w pastelowych odcieniach okrywają płótno, nadając budynkom delikatny, niemal upiorny wygląd, umożliwiając im bez trudu zlewających się z horyzontem. Ikonowe kopuły i fasady weneckiej architektury wyłaniają się z mgły — połączenie wody i powietrza, które podkreśla ich odbicia, tworząc wizualną harmonię między elementami.

Technika artysty jest uderzająca; luźne pociągnięcia pędzla uchwycają ulotne cechy światła i ruchu. Rzędami smukłych słupów zaznaczone są scenę, kierując wzrok widza głębiej w wodny bezkres, przywołując pionowość znajdującą się w architekturze miasta. Paleta kolorów to delikatna gra niebieskiego, różowego i ciepłego żółtego, wywołując uczucie spokoju otaczającego widza. Wydaje się, że prawie można usłyszeć miękki plusk wody o gondole, wdychając życie w ten spokojny moment — fascynujące połączenie natury i cywilizacji uchwycone w pędzlu i pigmencie.