งานศิลปะชิ้นนี้จับภาพฉากชายทะเลที่เงียบสงบซึ่งมีลายเส้นที่โดดเด่นของวินเซนต์ แวนโก๊ะที่ทำให้ชีวิตกลับคืนสู่ความเรียบง่ายของเรือที่ทอดอยู่บนชายหาด โดยการจัดวางนั้นมีเรือสามลำซึ่งถูกวาดด้วยลากเส้นเร็วและตามอำเภอใจที่สะท้อนถึงทั้งการเคลื่อนไหวและความสงบ การวางเรือสร้างเลย์เอาต์ที่เรียบง่ายแต่สมดุล รูปร่างโค้งมนของมันกับเส้นขอบฟ้าตรงชวนให้ผู้ชมสัมผัสถึงการแกว่งตัวที่อ่อนนุ่มของน้ำ ซึ่งพื้นหลังแสดงให้เห็นถึงเรือที่อยู่ห่างออกไปซึ่งแล่นไปอย่างสงบเสริมความลึกให้กับฉากและบ่งบอกถึงท่าเรือที่พลุกพล่านตรงข้ามกับจุดสนใจที่ชัดเจน

ในแง่ของพาเลตสี ผลงานนี้ถูกแสดงโดยหลักในหมึกโดยมีเฉดสีที่ตัดกันซึ่งเน้นการเล่นกันระหว่างแสงและเงา ความแตกต่างของความหนาของเส้นทำให้พลศาสตร์ของเรือโดดเด่น โดยสื่อให้เห็นว่าถึงแม้จะอยู่ในความนิ่งแต่ก็ยังมีพลังที่ซ่อนเร้นอยู่ บรรยากาศที่มีอยู่ในภาพวาดนี้สะท้อนความรู้สึกนิ่งเฉยอย่างเงียบๆ ราวกับว่าสามารถได้ยินเสียงคลื่นที่ซัดเรือได้ชัดเจนทางประวัติศาสตร์ ชิ้นงานนี้สะท้อนถึงช่วงเวลาหนึ่งในชีวิตของแวนโก๊ะเมื่อเขาได้สำรวจความสัมพันธ์ระหว่างธรรมชาติและการดำรงอยู่ของมนุษย์ หรือการจับภาพช่วงเวลาที่ผ่านไปอย่างรวดเร็วที่แฝงไปด้วยอารมณ์และความลึก