To dzieło uchwyca spokojną nadmorską scenę, charakteryzującą się wyjątkowymi pociągnięciami pędzla Vincenta van Gogha, które ożywiają prostotę łodzi odpoczywających na brzegu. Kompozycja przedstawia trzy łodzie, narysowane szybkim, spontanicznym stylem, który wyraża zarówno ruch, jak i spokój. Umiejscowienie łodzi tworzy skromny, ale zrównoważony układ; ich krzywe kształty w zestawieniu z prostą linią horyzontu zapraszają widza do poczucia delikatnego kołysania wody. W tle znajdują się odległe jednostki, które spokojnie żeglują, dodając głębi do sceny i sugerując tętniący życiem port tuż poza bezpośrednim zasięgiem.

Pod względem palety kolorów, dzieło jest ilustrowane głównie tuszem z kontrastującymi odcieniami, które podkreślają grę światła i cienia. Zmiana grubości linii wzmacnia dynamikę łodzi, sugerując, że nawet w bezruchu, istnieje podstępna energia. Atmosfera zawarta w tym rysunku współczesna z refleksyjnym nastrojem; niemal słychać delikatny plusk fal o kadłub. Historycznie, ten utwór odzwierciedla okres w życiu Van Gogha, kiedy eksplorował relację między naturą a ludzką egzystencją, uchwycając ulotne momenty przesiąknięte emocjami i głębią.