ภาพทิวทัศน์นี้ถ่ายทอดภาพชนบทที่เงียบสงบภายใต้แสงจันทร์ที่นุ่มนวล หมอกบางๆ ลอยคลุมทุ่งอย่างอ่อนโยน เทคนิคการใช้พู่กันของศิลปินมีความอ่อนโยนและเป็นแบบอิมเพรสชันนิสม์ การลากเส้นสั้นๆ อย่างละมุนผสมผสานสีเทาเย็นและสีเขียวเข้าด้วยกันเป็นบรรยากาศที่กลมกลืนและเกือบจะเหมือนฝัน วัวที่กำลังเล็มหญ้าในแนวหน้าดูเหมือนจะเป็นเงาเบลอ เส้นขอบของพวกมันถูกทำให้เบาบางโดยหมอกและแสงที่เล่นกันอย่างนุ่มนวล

องค์ประกอบของภาพเรียบง่ายแต่เปี่ยมด้วยความไพเราะ เน้นความงามที่เงียบสงบของชีวิตชนบทในช่วงพลบค่ำ โทนสีถูกจำกัดแต่เลือกมาอย่างพิถีพิถัน สีฟ้าเย็นและสีเขียวอ่อนเป็นสีหลัก แซมด้วยสีน้ำตาลอบอุ่นของวัว ความสมดุลนี้สร้างบรรยากาศที่สงบและเต็มไปด้วยความคิดเชิงลึก เชื้อเชิญให้ผู้ชมชะลอการมองและสัมผัสความสงบของค่ำคืนที่ปกคลุมผืนดิน ผลงานนี้วาดขึ้นต้นศตวรรษที่ 20 แสดงถึงความมุ่งมั่นของศิลปินในการจับภาพแสงธรรมชาติและบรรยากาศ ซึ่งมีส่วนสำคัญต่อวิวัฒนาการของภาพวาดทิวทัศน์แบบอิมเพรสชันนิสม์