ผลงานศิลปะชิ้นนี้กระตุ้นความรู้สึกของการไตร่ตรองอันเงียบสงบ ตัวละครสองตัวนั่งอยู่ใต้ต้นไม้โดดเดี่ยว หันหลังให้กับผู้ชม โดยแสดงถึงการให้ความสำคัญกับฉากที่อยู่ตรงหน้า ต้นไม้เองเป็นองค์ประกอบเด่น โดยมีรูปแบบที่แสดงด้วยพู่กันที่โดดเด่นและแสดงออกซึ่งแสดงถึงการผสมผสานระหว่างความแข็งแกร่งและความอ่อนโยน การใช้สีอย่างประหยัด - โดยส่วนใหญ่เป็นสีดำและสีขาวนวลของกระดาษ - ทำให้ชิ้นงานมีสุนทรียภาพแบบมินิมอลลิสต์ เน้นย้ำความงามอันเปลือยเปล่าขององค์ประกอบ ฉากนี้มีเนินเขาที่อ่อนโยนในพื้นหลัง ซึ่งแสดงให้เห็นถึงทิวทัศน์อันเงียบสงบที่เอื้อต่อการไตร่ตรอง การปรากฏตัวของอักขระจีนซึ่งเขียนในแนวตั้งจะเพิ่มเลเยอร์ของความลึกอีกชั้น อักขระเหล่านี้บอกเป็นนัยถึงความหมายที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น บางทีอาจเป็นบทกวีหรือการสังเกตเชิงปรัชญาซึ่งมีวัตถุประสงค์เพื่อยกระดับประสบการณ์การมองเห็น ความแตกต่างที่คมชัดและความเรียบง่ายโดยเจตนาสร้างช่วงเวลาแห่งความสงบ