ภาพทิวทัศน์ที่น่าหลงใหลนี้ดึงดูดสายตาด้วยต้นไม้ยิ่งใหญ่ที่ยื่นแผ่กิ่งก้านสาขาอยู่ด้านหน้า กิ่งที่บิดงอใหญ่โตแผ่ออกอย่างกว้างขวาง พร้อมทำให้เงาที่เป็นจุด ๆ ตกลงบนรูปคนที่นั่งพักอยู่ใต้ต้นไม้ ใบไม้และกิ่งก้านที่พริ้วไหวสื่อถึงพื้นผิวที่ซับซ้อนของธรรมชาติได้อย่างชำนาญ มีคนกลุ่มหนึ่งนั่งอยู่ใกล้ ๆ อย่างสงบเงียบ ดูเหมือนกำลังพักผ่อนหรือสนทนาอย่างเป็นกันเอง เติมเต็มบรรยากาศอบอุ่นและสงบสุขนี้ ด้านหลัง, ปากแม่น้ำงดงามสะท้อนแสงเมื่อไหลไปยังเส้นขอบฟ้า ที่ซึ่งเนินเขาที่นุ่มนวลทอดยาวอยู่ใต้ท้องฟ้าที่เงียบสงบ

ในฉากหลัง ปราสาทเก่าตั้งตระหง่านบนยอดเขาหิน ท่ามกลางประวัติศาสตร์และทะลุผ่านกาลเวลา ดุจผู้พิทักษ์ผู้เงียบสงบเหนือหุบเขาที่เงียบสงบนี้ จิตรกรใช้โทนสีธรรมชาติที่นุ่มนวลของเขียว น้ำตาล และฟ้าอ่อน เพื่อกระตุ้นความรู้สึกสงบและความคิดถึง พร้อมกับรายละเอียดอ่อนช้อยของใบไม้และงานสถาปัตยกรรมที่กระฉับกระเฉง แสดงให้เห็นเทคนิคละเอียดอ่อนที่ทำให้นึกถึงงานภูมิทัศน์ในศตวรรษที่ 18 ผลงานชิ้นนี้ชวนให้ผู้ชมดื่มด่ำในช่วงเวลาที่ไร้กาลเวลาระหว่างจังหวะนิรันดร์ของธรรมชาติและเรื่องราวประโลมโลกของการมีอยู่ของมนุษย์