ภาพวิวทะเลที่เต็มไปด้วยความดราม่านี้จับภาพความโกรธเกรี้ยวของพายุที่โหมกระหน่ำชายฝั่งหิน ที่ซึ่งคลื่นทะเลที่ปั่นป่วนซัดกระแทกโขดหินอย่างรุนแรง ศิลปินใช้โทนสีเทาเข้มและน้ำเงินลึกผสมกับแสงสีเหลืองอ่อนที่ส่องผ่านท้องฟ้ามืดครึ้ม สร้างความรู้สึกถึงภัยพิบัติที่กำลังจะมาถึงและพลังธรรมชาติที่ดิบเถื่อน การจัดวางองค์ประกอบนำสายตาจากทะเลฟองกระจายด้านหน้าไปยังเรือที่ต่อสู้กับพายุ และสุดท้ายไปยังภูเขาที่มืดมิดด้านหลัง สร้างความตึงเครียดระหว่างความเปราะบางของมนุษย์และพลังอันยิ่งใหญ่ของธรรมชาติ

ลายพู่กันเป็นไปอย่างลื่นไหลแต่แม่นยำ โดยใช้เส้นโค้งที่เลียนแบบการเคลื่อนไหววุ่นวายของน้ำและลม ฉากนี้เต็มไปด้วยพลังจนเหมือนได้ยินเสียงคำรามของคลื่นและรู้สึกถึงละอองน้ำเค็มที่เย็นยะเยือก ผลงานชิ้นนี้สะท้อนความหลงใหลแบบโรแมนติกต่อพลังอันศักดิ์สิทธิ์ของธรรมชาติและความเปราะบางของมนุษย์ในสายตาของธรรมชาติ นำพาผู้ชมเข้าสู่ช่วงเวลาที่แขวนค้างระหว่างการเอาตัวรอดและการยอมจำนน