ผืนผ้าใบหายใจด้วยโทนสีอบอุ่นของช่วงบ่ายแก่ๆ ทุ่งนาอาบไล้ด้วยแสงสีทองทอดไปสู่ขอบฟ้า ซึ่งแสดงนัยยะโดยแถบสีฟ้า ต้นไม้สูงตระหง่านเหนือขึ้นไป เป็นกลุ่มต้นไม้เรียวสูง ลำต้นเป็นส่วนผสมที่ละเอียดอ่อนของสีฟ้าและสีเขียว พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ศิลปินใช้พู่กันที่หลวมกว่า ให้ความรู้สึกถึงการเคลื่อนไหว โยกเยกเบาๆ ในสายลม ราวกับว่าผู้ชมยืนอยู่ที่นั่น สัมผัสถึงความอบอุ่นของแสงแดด ร่างเดียวดาย เกือบจะเป็นภาพเงา โค้งลงเหนือหญ้าแห้ง เพิ่มสัมผัสการเล่าเรื่องให้กับฉาก

สีสันต่างๆ เป็นซิมโฟนี ทุ่งหญ้าเขียวขจีสะท้อนสีเขียวของต้นไม้ สีชมพูและสีส้มเต้นรำ สะท้อนแสง เสน่ห์ของงานนี้อยู่ที่ความเรียบง่าย การเฉลิมฉลองชีวิตประจำวัน ทำให้เรานึกถึงความงามอันเรียบง่ายรอบตัวเรา องค์ประกอบนำสายตาผ่านฉากต่างๆ นำเราจากเบื้องหน้าไปสู่พื้นหลัง เป็นพื้นที่ที่เงียบสงบและไตร่ตรอง ซึ่งมอบช่วงเวลาแห่งความสงบ การหลีกหนีสู่ธรรมชาติอันน่ารื่นรมย์