งานศิลปะนี้นำเสนอภาพของบุคคลที่โดดเดี่ยว ดูเหมือนว่าลุ่มหลงอยู่ในความคิดที่ลึกซึ้ง ตัวแบบ คือผู้ชายที่สวมใส่เสื้อผ้าสีเข้ม นั่งอยู่ที่โต๊ะที่ประดับด้วยวัตถุซึ่งบ่งบอกถึงช่วงเวลาที่เงียบสงบในการใคร่ครวญ เกมของแสงและเงาสร้างบรรยากาศที่ใกล้ชิด เน้นรูปลักษณ์ของใบหน้าของเขาซึ่งถูกวาดด้วยสีที่อบอุ่นและอ่อนนุ่ม แสดงถึงเรื่องราวที่ไม่ได้พูด ซึ่งกระตุ้นความรู้สึกที่พิจารณาถึงตัวเองและอาจถึงความหดหู่

ศิลปินใช้เทคนิคการใช้แปรงที่หลวมและแสดงอารมณ์ที่กระตุ้นทั้งการเคลื่อนไหวและความรู้สึกในคราวเดียว ทำให้ผู้ชมรู้สึกเชื่อมโยงกับโลกภายในของตัวแบบ พาเลทสีเอนเอียงไปทางสีน้ำเงินและโทนสีดิน ชี้ให้เห็นถึงภูมิทัศน์ทางอารมณ์ที่มืดมนแต่มีความหลากหลาย พื้นหลังเป็นนามธรรมของสีที่ดึงดูดความสนใจไปที่รูปร่างและเพิ่มความรู้สึกเหงา งานนี้สะท้อนถึงธีมของความโดดเดี่ยว อัตลักษณ์ และความซับซ้อนของอารมณ์มนุษย์ ซึ่งสะท้อนถึงความเชี่ยวชาญทางเทคนิคของศิลปินและความเข้าใจทางจิตวิทยาที่ลึกซึ้ง