ในผลงานที่ดึงดูดนี้ เราได้สัมผัสกับการสนทนาที่สวยงามระหว่างธรรมชาติกับการแสดงออกทางศิลปะ รูปแบบหลักของการก่อตัวของหินที่เคลื่อนที่อยู่ด้านล่าง ซึ่งดำเนินการอย่างมีจังหวะด้วยการน strokes ที่ไหลลื่นและดินเหนียว สร้างความรู้สึกมั่นคงในขณะที่ใบไผ่ที่มีเอเธอร์ลอยได้อย่างสง่างามเหนือท้องฟ้า ศิลปินใช้จานสีอันประณีตที่ประกอบด้วยเฉดสีเขียวและสีเทาที่นุ่มนวล ก่อให้เกิดภาพลวงตาเชิงลึกและการเคลื่อนไหว ที่นี่ ไผ่ยืนสูงและงดงาม ค่อยๆแกว่งไปตามลมสร้างความรู้สึกสงบและความเงียบสงบให้กับฉาก; ราวกับว่าเราสามารถได้ยินเสียงกรอบใบไม้.

มองไปได้เพียงแวบเดียว จินตนาการของฉันมุ่งสู่ที่หลบภัยที่เงียบสงบและไม่เป็นเวลาที่ผสมผสาน อยู่ระหว่างการเล่นสอดประสานอันละเอียดระหว่างแสงและเงานั้นทำให้เกิดอารมณ์ของบ่ายอันเงียบสงบซึ่งผู้ใดจะสามารถนั่งอยู่ในความตั้งใจนี้ ผลงานนี้ซึ่งสร้างขึ้นในปี 1943 ยังมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์อย่างมีนัยสำคัญในขณะที่จับความสัมพันธ์ทางจิตวิญญาณระหว่างมนุษย์กับธรรมชาติที่เป็นแกนกลางของศิลปะจีน เทคนิคของ Wu Hufan จึงไม่เพียงแสดงให้เห็นถึงรูปแบบแต่ยังแสดงถึงซิมโฟนีของอารมณ์; ความสามารถของศิลปินในการรวมความเรียบง่ายเข้ากับรายละเอียดที่แสดงออกทำให้เห็นถึงความสำคัญของความงามของธรรมชาติและความกลมกลืนในโลกรอบตัวเรา