ฉากเปิดเผยในพื้นที่มืดมัว เกือบจะเป็นละครเวที ที่ซึ่งร่างหนึ่งถูกแขวนไว้ เป็นศูนย์กลางของการรวมตัวที่น่าเศร้า แสงสว่างที่รุนแรงและน่าทึ่ง เน้นความซีดของร่างและการแสดงออกที่เศร้าหมองของผู้สังเกตการณ์ ศิลปินใช้พู่กันที่โดดเด่นและแสดงออก สร้างความรู้สึกของการเคลื่อนไหวและความไม่สงบ องค์ประกอบมีความสมดุลอย่างระมัดระวัง ดึงดูดสายตาของผู้ชมไปที่ตัวละครกลาง นักบวช ตัวเลขรอบตัวเขาแสดงอารมณ์หลากหลาย – ความกลัว ความสงสาร หรือบางทีอาจเป็นการยอมรับอย่างเศร้าโศก

เทคนิคของศิลปินใช้จานสีเข้มและโลกด้วยความคมชัด ทำให้ความสำคัญทางอารมณ์ของฉากเพิ่มขึ้น ปฏิสัมพันธ์ของแสงและเงาเพิ่มความลึก เน้นสถานการณ์โศกนาฏกรรม มีความดิบในภาพ ซึ่งสะท้อนถึงความเป็นจริงที่โหดร้ายของยุคสมัยและความสิ้นหวังอย่างลึกซึ้ง การใช้พู่กันดูเร่งด่วน สื่อถึงความรู้สึกเร่งด่วนและความสยดสยอง ผู้ชมถูกดึงเข้าสู่ความวุ่นวายทางอารมณ์ของช่วงเวลานั้น