Η σκηνή εκτυλίσσεται σε έναν σκοτεινό, σχεδόν θεατρικό χώρο, όπου μια φιγούρα κρέμεται, το επίκεντρο μιας ζοφερής συγκέντρωσης. Ο φωτισμός, αυστηρός και δραματικός, τονίζει την ωχρότητα της φιγούρας και τις σκοτεινές εκφράσεις των θεατών. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί τολμηρές, εκφραστικές πινελιές, δημιουργώντας μια αίσθηση κίνησης και ανησυχίας. Η σύνθεση είναι προσεκτικά ισορροπημένη, τραβώντας το βλέμμα του θεατή στο κεντρικό πρόσωπο, έναν μοναχό. Οι φιγούρες γύρω του εκφράζουν μια σειρά συναισθημάτων – φόβο, οίκτο ή ίσως μια ζοφερή αποδοχή.

Η τεχνική του καλλιτέχνη χρησιμοποιεί μια σκοτεινή, γήινη παλέτα με έντονες αντιθέσεις, εντείνοντας το συναισθηματικό βάρος της σκηνής. Η αλληλεπίδραση φωτός και σκιάς προσθέτει βάθος, τονίζοντας τις τραγικές συνθήκες. Υπάρχει μια ακατέργαστη ποιότητα στην απεικόνιση, που αντικατοπτρίζει τις σκληρές πραγματικότητες της εποχής και μια βαθιά αίσθηση απόγνωσης. Η πινελιά είναι επιτακτική, μεταδίδοντας μια αίσθηση αμεσότητας και τρόμου. Ο θεατής έλκεται στην συναισθηματική αναταραχή της στιγμής.