Το έργο τέχνης με μεταφέρει στην καρδιά ενός καθεδρικού ναού. Το μεγαλείο είναι άμεσο. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί με μαεστρία το φως και τη σκιά για να διαμορφώσει τον χώρο. Οι αψίδες υψώνονται, οδηγώντας το βλέμμα σε ένα σκιερό θόλο, το παιχνίδισμα του φωτός χαϊδεύει τις περίπλοκες αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες. Νιώθω μια βαθιά αίσθηση γαλήνης, σχεδόν σιωπής, σαν να είναι ο θεατής ένας σιωπηλός παρατηρητής μέσα σε έναν ιερό χώρο. Η σιωπηλή χρωματική παλέτα, κυρίως γκρι και καφέ, προκαλεί μια αίσθηση διαχρονικότητας, υπονοώντας μια βαθιά ιστορία και πνευματικό βάρος μέσα σε αυτούς τους αρχαίους τοίχους.