Dzieło przenosi mnie w samo serce katedry; majestat jest natychmiast odczuwalny. Artysta mistrzowsko wykorzystuje światło i cień do rzeźbienia przestrzeni. Łuki wznoszą się, prowadząc wzrok ku zacienionemu sklepieniu, gra światła pieści skomplikowane detale architektoniczne. Czuję głębokie poczucie spokoju, niemal ciszę, jakby widz był cichym obserwatorem w świętej przestrzeni. Wyciszona paleta barw, głównie szarości i brązy, przywołuje poczucie ponadczasowości, sugerując głęboką historię i duchowy ciężar w tych starożytnych murach.