ฉากถูกห้อมล้อมไปด้วยความมืดมนที่น่ากลัว ความมืดมนที่หนาแน่น เกือบจะจับต้องได้ ซึ่งกลืนรายละเอียดและเพิ่มความรู้สึกหวาดกลัว ตัวเลขที่สวมชุดสีดำครอบงำองค์ประกอบ ใบหน้าของพวกมันบิดเบี้ยวเป็นหน้ากากแห่งความสยองขวัญ พวกเขากำลังถือภาชนะขนาดเล็กที่ดูเหมือนจะว่างเปล่าอยู่ในมือข้างหนึ่ง ในขณะที่อีกข้างหนึ่งถูกกดไปที่ปากในท่าทางของความกลัว ด้านหลังของพวกเขามีภาพหลอนของลาปรากฏตัวขึ้นจากเงา การปรากฏตัวของพวกเขาเพิ่มบรรยากาศที่น่ากังวล

เทคนิคทางศิลปะเป็นแบบมาสเตอร์ ศิลปินใช้อิทธิพลของแสงและเงาอย่างมาก (chiaroscuro) เพื่อเพิ่มผลกระทบทางอารมณ์ รอยแปรงนั้นมองเห็นได้ ซึ่งมีส่วนทำให้คุณภาพของงานดิบและไม่ถูกกรอง องค์ประกอบนั้นมีพลวัต เส้นทแยงมุมที่สร้างขึ้นจากท่าทางของตัวเลขจะนำสายตาไปทั่วผืนผ้าใบและดึงดูดผู้ชมเข้าสู่ฉาก จานสีที่จำกัด—ส่วนใหญ่เป็นสีดำ สีน้ำตาล และสีเขียวเข้ม—เสริมสร้างความรู้สึกของลางร้ายและความลึกลับ