นี่เป็นฉากที่ดึงดูดความสนใจซึ่งเปิดออกอย่างสงบเงียบ เป็นที่พักแห่งความสงบในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ในพื้นหน้า เรือจำนวนมาก ซึ่งตัวเรือได้รับการส่องสว่างด้วยแสงแดด ลอยอยู่บนพื้นน้ำที่เป็นประกายของแม่น้ำเซน สีแดงที่สดใสของเรือแตกต่างจากสีน้ำเงินที่เงียบสงบ และเกือบจะดึงดูดความสนใจในความเรียบง่ายของมัน; มันดึงดูดและดึงลูกตาลึกเข้าไปในผืนผ้าใบ แสงแดดเต้นรำอยู่บนผิว ผสมผสานกับลมเบา ๆ ที่กำลังพัดผ่าน — ทุกการเคลื่อนไหวของแปรง ทำให้เราเห็นความใส่ใจของโมเน่ในการจับทุกรายละเอียดนั้น

ฉากหลังได้แสดงให้เห็นถึงช่วงเวลาที่มีความสุขในวันพักผ่อนที่ครอบครัวนั่งรวมกลุ่มกันอยู่ข้างขอบแม่น้ำ 즐기며, ครุฑคำพรรณนาเรื่องราวของการยิ้ม: เสียงน้ำที่เบา ๆ เป็ดที่สร้างเสียงดังจากริมฝั่งสูง และเสียงหัวเราะของเด็กที่เล่นอยู่ห่าง ๆ.