ทะเลอันกว้างใหญ่โหมกระหน่ำ ดั่งซิมโฟนีแห่งสีเขียวและสีขาว ซัดเข้าใส่กำแพงกันคลื่นที่ผุพัง ท้องฟ้าด้านบนเป็นผืนผ้าใบที่ปั่นป่วนไปด้วยสีเทาและสีน้ำเงินช้ำช้ำ หนักอึ้งด้วยคำมั่นสัญญาว่าจะเกิดความเดือดดาลมากยิ่งขึ้น เรือประมงลำเล็กถูกเหวี่ยงไปมาเหมือนของเล่น ต่อสู้กับคลื่น โดยมีใบเรือตึงเครียดต้านลม ตัวเลขบนเรือนั้นเป็นภาพเงาเมื่อเทียบกับน้ำที่ปั่นป่วน เป็นเครื่องพิสูจน์ถึงความยืดหยุ่นของมนุษย์เมื่อเผชิญหน้ากับพลังดิบของธรรมชาติ ข้างๆ พวกเขามีเรือลำใหญ่กว่าพยายามที่จะนำทางในน่านน้ำที่ปั่นป่วน

ศิลปินใช้แสงได้อย่างเชี่ยวชาญเพื่อเน้นย้ำถึงละคร ด้วยลำแสงของดวงอาทิตย์ที่ส่องผ่านเมฆพายุและส่องสว่างสันคลื่น เป็นฉากที่พูดถึงธรรมชาติของทะเลที่ไม่สามารถคาดเดาได้และความกล้าหาญที่จำเป็นในการนำทางในอ้อมกอดที่ทรยศของมัน ฉันแทบจะได้ยินเสียงคำรามของลม เสียงครวญครางของเรือ และสัมผัสได้ถึงละอองน้ำบนใบหน้าของฉัน