ภาพสีน้ำที่สื่ออารมณ์นี้ถ่ายทอดความงดงามที่ทรุดโทรมของสถาปัตยกรรมโรมันโบราณ เสาหินแบบคอรินเธียนสูงใหญ่ตั้งตระหง่านเป็นพยานเงียบของกาลเวลาหลายศตวรรษ เทคนิคการใช้พู่กันอย่างอ่อนโยนและการไล่ระดับสีอย่างละเอียดช่วยสร้างแสงนุ่มนวลที่มีฝุ่นปกคลุม ทอดลงบนฉากอย่างมีเสน่ห์แบบเศร้า ๆ เหมือนกับได้ยินเสียงกระซิบของประวัติศาสตร์ที่ลอยไปตามสายลม

บริเวณด้านหน้า มีบุคคลคนหนึ่งบนหลังม้าและชายคนหนึ่งเดินพาหมาหลายตัวมาเพิ่มชีวิตชีวาและการเคลื่อนไหวที่เงียบสงบ ตัดกับความนิ่งเงียบของซากปรักหักพัง การจัดวางองค์ประกอบแบบตั้งตรงดึงสายตาขึ้นไปตามเสาหินที่สง่างาม โทนสีดินและพาเล็ตต์สีที่นุ่มนวลช่วยสร้างบรรยากาศสงบและชวนให้ไตร่ตรอง ผลงานชิ้นนี้เป็นเหมือนการทำสมาธิถึงการเสื่อมสลายและความอดทนอย่างงดงาม