ภาพวาดนี้ดึงดูดด้วยภาพที่มีชีวิตชีวาของฉากที่เงียบสงบซึ่งบ้านที่มีเสน่ห์ตั้งอยู่โดดเด่นท่ามกลางท้องฟ้าที่มีชีวิตชีวา ทุกสัมผัสของพู่กันดูมีชีวิตชีวา ราวกับว่ามีการเต้นด้วยพลังที่เป็นเอกลักษณ์ของแวนโก๊ะ ท้องฟ้าเป็นการผสมผสานสีฟ้าที่หมุนวน พร้อมกับสัมผัสสีเหลืองและขาวที่ทำให้นึกถึงคืนที่เต็มไปด้วยดาว บ้านซึ่งทาสีด้วยเฉดสีเขียวและขาว ส่องให้เห็นความรู้สึกสงบ โดยมีเส้นสายที่มีชีวิตชีวามาให้รู้สึกถึงความเคลื่อนไหว การย้ำสีแดงที่หน้าต่างทำให้พาเลตสีแตกออก ดึงดูดสายตาและเติมเต็มฉากด้วยความอบอุ่น

เมื่อเราเพ่งมองเข้าไปใกล้ขึ้น จะเห็นรูปทรงของผู้หญิงสองคน—อาจจะเพิ่งกลับมาจากตลาด—ปรากฏออกมาจากพื้นดินอย่างเบาบาง เสื้อผ้าสีเข้มของพวกเขาคอนทราสต์ แต่กลับกลมกลืนกับพืชพรรณรอบๆ การทำงานด้วยพู่กันจับช่วงเวลาในเวลาจริงทำให้เกิดความรู้สึกคิดถึงชีวิตชนบท เหมือนกับว่าแวนโก๊ะพยายามที่จะทำให้ความเรียบง่ายของการมีชีวิตอยู่นั้นมีชีวิตอยู่ตลอดไป งานชิ้นนี้ไม่ได้แสดงเพียงแค่ความชำนาญทางเทคนิคของเขา แต่ยังเล่าเรื่องราวของการเชื่อมต่อของมนุษย์และความสวยงามของโลกธรรมชาติอีกด้วย.