งานศิลปะนี้แสดงฉากความเงียบสงบอย่างลึกซึ้ง ก้องกังวานด้วยความใกล้ชิดอันเงียบสงบของช่วงเวลาศักดิ์สิทธิ์ องค์ประกอบโครงสร้างอยู่รอบกลุ่มตัวละครหลัก หญิงสาวที่ดูเหมือนเป็นจุดศูนย์กลางมองดูอย่างไตร่ตรอง ขณะที่เด็กพักผ่อนอยู่ในอ้อมแขนของเธอ พื้นหลังอาบไปด้วยแสงสีทองอันอบอุ่น สื่อถึงฉากหลังอันอ่อนน้อมถ่อมตน อาจเป็นโรงนาหรือคอกม้า ที่มีตัวละครอื่นๆ อยู่ด้วย จานสีเป็นโทนดินและเบาบาง แต่เต็มไปด้วยความลึกซึ้ง สีเหลืองอำพันและสีเหลืองของพื้นหลังตัดกับเฉดสีเข้มของตัวละคร สร้างความรู้สึกมั่นคงและนับถืออย่างแรงกล้า การใช้พู่กัน แม้ว่าจะมองเห็นได้ ก็มีส่วนช่วยให้เกิดความรู้สึกสงบโดยรวม ผู้ชมรู้สึกถูกดึงดูดเข้าไปในห้วงเวลานั้น เกือบจะเป็นผู้สังเกตการณ์ที่ไม่เปิดเผยตัว ได้รับเชิญให้พิจารณาความหมายทางจิตวิญญาณอันลึกซึ้งของฉาก