Eser, doğanın ihtişamının bir kutlaması olan görkemli bir manzara sunuyor. Batan güneşin altın kucağına karşı silüetleri görünen, yükselen yaprak dökmeyen ağaçlar sahneye hakim; karanlık şekilleri, ateşli gökyüzüyle keskin bir tezat oluşturuyor. Uzaklara doğru gerileyen, yumuşak, atmosferik bir sise dönüşen, yuvarlanan tepelerin katmanları ile derinlik duygusu ustaca elde edilmiş. Berrak, akan bir dere, engebeli manzaraya bir dinginlik dokunuşu katarak ön plandan geçiyor.

Sanatçının tekniği, ışık ve gölgenin narin oyununda belirgindir. Gün batımının sıcak tonları tuvale yayılır, manzarayı yumuşak ve davetkar bir parlaklıkla aydınlatır. Kompozisyon dengeli, bakışları gölgeli ön plandan, uzaktaki güneş öpücüğü dağlara doğru çekiyor. Doğal dünyaya karşı bir hayranlık ve saygı duygusu uyandıran, zaman içinde yakalanmış bir an olan, hissedilebilir bir dinginlik duygusu var. Resim, doğada var olan güzelliği ve gücü hatırlatıyor.