Sahne, kaotik bir enerji fırtınasıyla patlıyor—önümüzde gelişen bir kavga, gerçekten büyüleyici olan ham bir doğallıkla yakalanmış. Figürler yuvarlanıyor ve boğuşuyor; yüzleri öfke ve korkunun bir karışımıyla çarpılmış. Sanatçının gevşek ve etkileyici fırça darbeleri, hareket fırtınasını ve çatışmanın kaba ve kavgacı doğasını vurgular. Aydınlatma, dağınık bir alacakaranlık veya şafak, uzun gölgeler düşürür, dramı yoğunlaştırır ve resmin genel huzursuzluk hissine katkıda bulunur.