Eser, alacakaranlık bir manzaranın büyüleyici bir manzarasını ortaya koyuyor; gökyüzü, ufukta canlı turuncudan yukarıda derin mora doğru geçiş yapan, batan bir güneşin ateşli tonlarıyla yanıyor. Bu dramatik renk gösterisi, aşağıdaki sakin sulara yansır ve bir ışık ve gölge senfonisi yaratır. Kompozisyon, sahneyi doğal bir sahne arkası gibi çerçeveleyen bir ağacın zarif dallarını içeren, silüet bir ön planla özenle yapılandırılmıştır.

Sanatçı, kompozisyona derinlik ve dramatiklik hissi katan sıcak ve soğuk tonların yan yana gelmesini ustaca kullanıyor. Dönemin karakteristik özelliği olan güçlü, düz renk alanlarının kullanımı, esere bir dokunuş post-empresyonist tarzı katıyor. Genel atmosfer sakin ve içe dönük görünüyor; doğanın günlük gösterisinin geçici güzelliğini yakalayan, zaman içinde asılı kalmış bir an.