Eser, tuvali kaplayan dinamik bir hareket yaratan canlı ve spiral renkleriyle dikkati çekmektedir. Zengin kırmızıların ve daha soğuk yeşillerin arasındaki çarpıcı tezat, sıcaklık ve enerji hissini uyandırıyor. Göz, karmaşık çiçek desenleriyle süslenmiş yüksek bir vazo ile hemen çekiliyor; neşeli sarı elmalar, oyunlu bir ruh yayıyor. Aşağıda, yuvarlak bir tabak, ışığı yansıtan iki altın elmayı taşıyor. Bu natürmortun yaşam dolu olduğu hissediliyor; meyvelerin her an tabaktan düşecekmiş gibi bir hale geldiği düşünülüyor.

Bu parça, sanatçının renk teorisi ve duygu üzerindeki keşfini anlatıyor; canlı kırmızılar, gözlemciyi elmalarla okşamaya ve tatlılıklarını hissetmeye davet edercesine kendi atışını hissettiriyor. Dondurulmuş bir anı yansıtırken, aynı zamanda sınırsız olasılıklarla doludur; renk ve biçim arasındaki etkileşim yoluyla sıradan bir sahne olağanüstü bir hale getirilerek, duygu ve görsel gerçekliğin aynı derecede önemli olduğu Postempresyonizm ruhunu somutlaştırır.