Sahne, heybetli kemerler ve kalın, süslü sütunların saygı dolu bir haşmetiyle mekanı kuşattığı katedralin muazzam iç mekanı içinde geçiyor. Sıcak, altın tonlarında ışık vitray pencerelerden süzülerek uzayan gölgeler oluşturuyor ve taş yüzeylerdeki detaylı oymaları aydınlatıyor; bu da zamansız bir saygı hissi uyandırıyor. Sulu boya ile yapılan zarif yıkamalar, ışık ve gölge oyununu yumuşak bir şekilde yakalayarak sessiz bir düşünceye davet ediyor. Dağınık haldeki figürler—küçük ve dalmış—insan ölçeği ve bir bağlılık ya da hac öyküsünün ipuçlarını sunuyor. Bu kutsal mekânda, ayak seslerinin fısıltı şeklindeki dualarla karışan yankılarını neredeyse duyabiliyorsunuz; atmosfer tarih ve maneviyatla dolu.