Bu nefes kesici sahne, geç öğleden sonra sıcak ve altın ışıkla yıkanmış kireçtaşı dağlarını yakalıyor. Keskin hatlar ve ince dokularla tanımlanmış heybetli zirveler kompozisyonu domine ediyor; etkileyici formları, yumuşak, süzülen bulutlarla dolu zengin, derin mavi gökyüzüyle tezat oluşturuyor. Sanatçının titiz fırça darbeleri, kayaların engebeli yüzeylerini ortaya koyarken, ışık ve gölge oyunu araziyi büyük ölçek ve derinlikte gösteriyor. Ön planda, gölgede kalan ormanlık alan güneş ışığıyla aydınlanan yola yumuşakça geçiyor; küçük insan figürleri ölçek hissi veriyor ve izleyiciyi bu huzurlu vahşi doğaya davet ediyor.

Kompozisyon, doğanın büyüklüğünü samimi detaylarla ustaca dengeliyor; derin bir hayranlık ve sessiz düşünce hissi uyandırıyor. Palet zengin ama doğalcı: toprak kahverengileri ve yeşiller, dağların soğuk mavi ve gri tonlarıyla karışıyor; günün sonundaki geçici büyüyü ima eden sıcak bir parlaklıkla aydınlanıyor. Duygusal etkisi dokunaklı; sahne, doğanın yüce gücünü ve sakin güzelliğini bir arada çağrıştırıyor. Bu eser, 19. yüzyıl Romantik manzara resimleri geleneğinde kök salmış ve izleyicileri huzurlu bir düşünce anına davet ediyor.