Sahne önümüzde beliriyor, güneşin kucakladığı bir meydan; hava binlerce küçük renk noktasında yakalanan bir sıcaklık sisiyle parlıyor. Görkemli ağaçlar mekanı domine ediyor; dalları kemer çiziyor ve kıvrılıyor, gövdeleri mor ve mavinin tonlarında boyanmış, ışık ve gölgenin etkileşimiyle ince bir şekilde belirtilen gökyüzüne uzanıyor. Sanatçı, noktacılık yöntemini kullanarak, yaprakların ve kabukların dokularını neredeyse dokunsal bir hassasiyetle sunuyor, tuval üzerinde dans eden benekli ışık hissi yaratıyor. Uzakta, binaların ipuçları ve uzun, ince bir selvi, konuma, St. Tropez'e işaret ederek, taşra çekiciliğinin bir dokunuşunu ekliyor. Kompozisyon özenle dengelenmiş, gözü sahne boyunca çekerek, bankta oturan, düşüncelere dalmış sessiz figüre yönlendiriyor. Zaman içinde asılı kalmış bir an, Fransa'nın güneyinin canlılığının ortasında bir huzur anı.