Eser, bizi figürlerin bulanık, belirsiz bir arka plandan çıktığı, gölgeli ve rüya gibi bir alana sokuyor. Kompozisyona, muhtemelen bir rahip veya otorite figürü olan ve düşmüş bir figüre elini uzatan merkezi bir figür hakimdir. Işık veya onun yokluğu, çok önemli bir rol oynar; sanki tek bir kaynak sahneyi aydınlatıyor, dramayı ve karşılaşmanın duygusal özünü vurguluyor. Sanatçı, derinlik yaratmak ve izleyicinin gözünü etkileşimin önemli anlarına çekmek için gölgelerin oyununu kullanarak ışık ve karanlık arasında keskin bir zıtlık kullanır. Kasvetli palet ve etkileyici, neredeyse grotesk figürlerle vurgulanan, yaklaşan bir felaket hissi hissediyorum, ışık ve gölgenin dansı. Tarzın kendisi ham ve dolaysız hissettiriyor, cesur vuruşlar izleyici için hissedilebilir, çılgın bir enerji hissi yaratıyor.