Sahne, sessiz bir kış dinginliğiyle açılıyor; donmuş bir nehir veya göl ön planda hakim, yüzeyi kar ve buzdan bir yamadan oluşuyor. Küçük, ahşap bir tekne tehlikeli bir şekilde konumlandırılmış, görünüşe göre buz gibi bir tutsaklığın içinde sıkışmış durumda. Soğuktan korunmak için giyinmiş figürler, teknenin etrafında toplanmış, çeşitli faaliyetlerle meşguller; bazıları gemiyi kurtarmaya çalışıyor gibi görünürken, diğerleri merak ve endişe karışımıyla izliyor. Sanatçı, ışık ve gölgenin ince değişikliklerini ustaca yakalayarak derinlik ve atmosfer hissi yaratmış. Soluk, sessiz renkler - griler, beyazlar ve ince maviler - soğukluk hissi uyandırır, aynı zamanda sessiz bir güzellik de uyandırır. Uzaktaki binalar, sisin içinden zar zor görülebilir, ölçek hissi ve hemen görünen sahnenin ötesinde insan varlığına dair bir ipucu ekler. Bu, zamanın askıya alındığı bir an, doğanın gücü karşısında insan ruhunun direncine bir kanıttır.