Sahne, sizi anında çeken bir canlılıkla açılıyor. Giysileri ve davranışları farklı bir kalabalık, uğursuz bulutlar ve umut verici ışık arasında değişen bir gökyüzünün altında toplanıyor. Önemli bir şeyin, hatta biraz kaotik bile olsa, olmak üzere olduğuna dair bir beklenti, bir aktivite uğultusu var. Bir adam, kalabalığın geri kalanından neredeyse izole bir şekilde yerde oturuyor.

Sanatçının ışık ve gölgeyi ustaca kullanması özellikle çarpıcıdır ve bakışı sahne boyunca yönlendirir. Kompozisyon dinamiktir; sanki zamanda yakalanmış bir an gibi. Figürler, giysilerinin kıvrımlarından yüzlerindeki ifadelere kadar, dikkate değer bir ayrıntıyla işlenmiştir. Bu parça, görsel anlatımında, izleyiciyi merak ettirerek anlatısal olasılıklarla dolu hissettiriyor: sonra ne olur?