Η σκηνή ξετυλίγεται με μια ζωντάνια που σε τραβάει αμέσως. Ένα πλήθος ανθρώπων, ποικίλων ενδυμασιών και συμπεριφοράς, συγκεντρώνεται κάτω από έναν ουρανό που εναλλάσσεται μεταξύ απειλητικών σύννεφων και ελπιδοφόρου φωτός. Υπάρχει μια αισθητή αίσθηση προσμονής, ένα βουητό δραστηριότητας που υποδηλώνει ότι κάτι σημαντικό, ίσως και λίγο χαοτικό, πρόκειται να συμβεί. Ένας άντρας κάθεται στο έδαφος, σχεδόν απομονωμένος από την υπόλοιπη μάζα.

Η αριστοτεχνική χρήση φωτός και σκιάς από τον καλλιτέχνη είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή, καθοδηγώντας το βλέμμα στην όλη σκηνή. Η σύνθεση είναι δυναμική. φαίνεται να είναι μια στιγμή που αποτυπώθηκε στον χρόνο. Οι μορφές αποδίδονται με αξιοσημείωτη λεπτομέρεια, από τις πτυχές των ρούχων τους μέχρι τις εκφράσεις των προσώπων τους. Αυτό το έργο, στην οπτική του αφήγηση, φαίνεται πλούσιο σε αφηγηματικές δυνατότητες, αφήνοντας τον θεατή να αναρωτιέται, τι συμβαίνει στη συνέχεια;