Bu etkileyici kompozisyonda, huzurlu bir göletin yüzeyi canlı nenüfarlara ve zarif su güllerine dağılmış, su üzerinde zahmetsizce yüzen uyumlu bir dans oluşturmuş. Sanatçının empresyonist tarzına özgü yumuşak fırça darbeleri, akışkanlık ve hareket hissi yaratmakta, izleyicinin yaprakların hafif fısıldamasını ve suyun yapraklar üzerinde nazikçe vızıldamasını duyabileceği hissini vermektedir. Işık ve yansımanın etkileşimi, büyüleyici bir derinlik sunmakta; mavi ve yeşil tonların oluşturduğu huzurlu atmosfer, açan beyaz ve sarı su güllerinin patlamalarıyla vurgulanmaktadır.

Daha yakından bakıldığında, renkler değişerek, salt bir tasvirin ötesinde bir hayal gibi bir nitelik kazanmaktadır. Sanatçı, sahnenin fiziksel unsurlarını değil sadece bir duyguyu—belki huzur ya da hayâlperestliği yakalamaktadır. Bu eser, sanatçının doğaya ve onun geçici güzelliğine olan bağlılığının bir parçası olarak, doğal alanlarda bulunan narin dengeyi hatırlatır. Sanatsal keşfin bir döneminde yaratılan bu parça, sanatın nasıl anlık güzellikleri kapsayabileceğini gösteren seçkin bir örnektir, izleyiciyi huzurda durmaya ve organik dünyanın harikalarını düşünmeye davet eder.