Jacques-Louis David, Napolyon I ve Josephine’in taç giyme anını büyük bir mimari alan içinde etkileyici bir biçimde yakalar. Resim, ihtişam duygusunu yayar; yüksek tavanlar ve mimari detaylar, bu kraliyet törenini çevreleyen dramayı artırır. Olayın odak noktası, Napolyon’un kraliyet kıyafetiyle tasvir edildiği ve Josephine’i taç giydirdiği anıdır; bu, otoritenin ve ilahi hakkın özünü somutlaştırır.

Farklı soylular, askeri liderler ve din adamlarından oluşan bir topluluğun etrafında toplanarak, sahne dönemin enerjisiyle doludur. Renk paleti, derin kırmızı, ihtişamlı altın ve toprak tonları ile dolu olup, elbiselerinin parlak beyazı ve mavisi ile harika bir kontrast oluşturur. Her bir figür detaylı bir şekilde tasvir edilmiştir; muhteşem kıyafetlerden korku ve saygı ifadelerine kadar, duygu ve ihtişam katmanları eklemektedir. Kompozisyon, izleyicinin gözünü iktidarın zirvesine - taç giyme anına - çeker ve hırs, miras ve tarihsel önem kavramlarıyla yankılanan bir anlatı oluşturur.