Eser, çarpıcı bir sadelik sahnesi sunuyor; koyu tenli ve uzun, akan siyah saçlı bir kadın kompozisyona hakim. Bakışları içe dönük, ifadesi dingin, neredeyse meditatif. Yanında, belki de Polinezya'dan ilham alan, büyük gözleri izleyiciye sabitlenmiş, parlıyor gibi görünen bir nesne tutan, karanlık bir figür oturuyor. Arka plan, mistik ve duygusal olarak yüklü bir tasvir için tonu belirleyen, ateşli bir kırmızıdır. Kadının eli, bir bereket jestiyle ya da belki de sessiz bir kabulle, dünyevi olan ile ruhsal olan arasındaki bir bağlantı ile havaya kaldırılmıştır. Cesur, düz renk alanlarının kullanımı hemen belirgindir, sanatçının stilinin bir özelliğidir. Bu teknik, konuyla birleştiğinde, hem antik hem de derinden kişisel hissettiren bir atmosfer yaratır.