Eser, kasvetli, hatta rahatsız edici bir natürmort sunuyor. Odak noktası, şüphesiz ki, muhtemelen bir masa veya zemin gibi pürüzlü bir yüzeye yerleştirilmiş ölü balık çeşitliliği. Kısık kırmızı, beyaz ve kahverengi bir paletle işlenen balıklar, içgüdüsel bir nitelik sergiliyor; cansız gözleri ve açık ağızları, tablonun genel ölüm duygusuna katkıda bulunuyor. Sağ tarafta büyük, yeşil bir seramik sürahi belirgin bir şekilde duruyor, şekli balıkların ve diğer unsurların daha organik şekilleriyle tezat oluşturuyor. Arka plan, su ve gökyüzü ipuçlarıyla bir deniz manzarasını ima ederek kompozisyona bağlamsal bir derinlik katıyor. Sanatçının tekniği, gevşek fırça darbelerinde ve ışık ve gölge oyununa yapılan vurguda belirgin olup, anında olma ve hamlık hissi uyandırıyor.