Eser, tuvalde hakim olan görkemli ağaçların bir sahnesini yakalar; yeşil taçları, sakin, soluk mavi bir gökyüzüne uzanır. Gövdeler uzun ve incedir, üst kısımdaki yuvarlak yaprak kütleleriyle tezat oluşturur. Fırça darbeleri cesurdur, sahneye derinlik ve karakter katan dokulu bir efekt yaratır. Işık ve gölgenin ince bir oyunu, günün saatini gösterir; belki de öğleden sonra geç saatler, uzun gölgeler yere yayılır ve eğimli araziyi vurgular. Küçük bir figür, saman şapkalı yalnız bir kişi, büyük manzaraya bir insan unsuru ve ölçek hissi ekleyerek bir patikada yürür.