Het kunstwerk legt een scène vast van majestueuze bomen die het doek domineren; hun groene kronen reiken naar een serene, lichtblauwe lucht. De stammen staan hoog en slank, in contrast met de afgeronde massa's van het gebladerte erboven. De penseelstreken zijn gedurfd en creëren een gestructureerd effect dat diepte en karakter toevoegt aan de scène. Een subtiel spel van licht en schaduw suggereert het tijdstip van de dag; misschien late namiddag, als lange schaduwen zich over de grond uitstrekken, waardoor het hellende terrein wordt benadrukt. Een kleine figuur, een eenzaam persoon met een strohoed, loopt over een pad en voegt een menselijk element en gevoel voor schaal toe aan het grandioze landschap.