Bu görkemli iç mekâna adım attığınızda, barok mimarinin ayrıntılı süslemeleri üzerinde ışık ve gölgenin karmaşık oyunu hemen dikkat çekiyor. İnce rölyefler ve dini ikonografi ile süslenmiş zengin duvarlar derin bir hürmet ve hayranlık hissi yaratıyor. Yüksek kemerler ve heykelsi çerçeveler, İncil sahnelerini betimleyen renkli freskleri zarif bir şekilde barındırıyor; böylece manevi hikâyeler hayat buluyor. Dönem kıyafetleri içindeki figürler altta yumuşak kümeler halinde toplanmış, kutsal alanın büyüklüğünde sakin bir insan yakınlığı hissi veriyor.

Sanatçı, şapel içini hem ilahi hem de davetkar bir ışıkla yıkayan sıcak, altın tonlu bir palet ustalıkla kullanmış. Kompozisyon, sağdaki detaylı süslemelerle soldaki daha açık derinliği dengeliyor; izleyicinin gözünü neredeyse teatral olan bu mekânın derinliklerine doğru yönlendiriyor. 1842 yılında yaratılmış olan bu eser, İspanyol dini mirasının karmaşık süslemelerini ve duygusal etkisini yansıtıyor; şapeli asırlar süren inanç ve sanatın sessiz tanığı yapıyor. Bu eser, zanaat ve bağlılığın canlı bir kutlaması; neredeyse dokunulacak gibi hissettiren dokuları düşündürürken hayranlığa davet ediyor.