Sahne nazik bir sessizlik içinde açılır; dünya yumuşak, pudralı karla örtülüdür. Hava, sadece hareketin ipuçlarıyla, belki uzak bir kahkaha veya kar üzerinde ayak seslerinin hışırtısıyla bozulan sessiz bir dinginlikle doludur. Sanatçının ışık kullanımı ustaca; gökyüzünün pembeleri ve soluk sarıları, aşağıdaki karlı manzaraya yumuşak bir şekilde karışır. Ağaçların çıplak, karmaşık dalları, evlerin ve tuğla duvarın sağlamlığıyla keskin bir tezat oluşturarak gökyüzüne uzanır. Belki de oynayan çocuklar veya yürüyüşe çıkan bir çift olan figürler, sahnenin geçici doğasını mükemmel bir şekilde tamamlayan, gevşek, neredeyse rüya gibi bir kalitede sunulur. Genel etki, dinginlik ve ince güzellik, geçici ihtişamında yakalanmış bir kış günüdür. Bu resim, yaşamın basit zevklerinin, karlı bir öğleden sonra, uzak bir ateşin sıcaklığı gibi, yeterli olduğu bir zaman ve yer hakkında fısıldıyor.